Zasada wyświetlania obrazów trójwymiarowych przy użyciu okularów anaglifowych

Postrzeganie trzeciego wymiaru polega na tym, że każde oko widzi nieco inny obraz tego samego przedmiotu - ten sam przedmiot obserwowany jest pod innym kątem przez prawe oko i pod innym kątem przez oko lewe. Z dwóch różnych obrazów mózg wytwarza obraz, w którym oprócz szerokości i wysokości widzimy także głębokość. Zasadę obserwacji przedmiotów pokazuje rysunek 1:
Rys. 1. Dwa różne obrazy odbierane przez lewe i prawe oko w trakcie obserwacji przedmiotu Rysunek zaczerpnięto ze strony www.stereos.com.pl Jeżeli chcemy uzyskać wrażenie trzeciego wymiaru korzystając z obrazu drukowanego na kartce czy wyświetlanego na ekranie monitora, ekranie kinowym itp. to także musimy także doprowadzić do tego, aby do lewego oka trafiał inny obraz niż do prawego oka. Znanych jest wiele różnych metod, natomiast najtańszą i jedną z najstarszych jest metoda anaglifów opracowana jeszcze w XIX wieku. Polega ona na nałożeniu dwóch rysunków - rysunek w jednym kolorze dla prawego oka a w innym dla lewego oka. Rysunki oglądamy przy pomocy specjalnych kolorowych okularów, gdzie prawe szkło (kolorowy filtr) przepuszcza tylko obraz dla prawego oka a lewe szkło (kolorowy filtr) przepuszcza obraz dla lewego oka. Tak więc każde oko widzi inny obraz i w efekcie otrzymujemy obraz trójwymiarowy. Najczęściej stosuje się barwy czerwoną i zieloną lub czerwoną i cyjanową oraz okulary, w których dla lewego oka stosowany jest filtr czerwony, dla prawego zielony lub cyjanowy. Zasadę obserwacji obrazów anaglifowych pokazuje rysunek 2.
Rys. 2 Otrzymywanie dwóch różnych obrazów dla każdego oka przy użyciu techniki anaglifów. Filtr zielony powoduje, że kolor zielony i białe tło są nie do odróżnienia - prawe oko więc nie widzi linii narysowanych kolorem zielonym. Kolor czerwony jest widziany przez filtr zielony jako kolor czarny. Analogicznie dla filtru czerwonego. Obserwowany obraz jest czarno-biały. Rysunek na podstawie www.stereos.com.pl Fotografie czarno-białe są proste do otrzymania opisaną wyżej metodą. Utworzenie zdjęć barwnych jest bardziej złożone. W dużym skrócie: każdy punkt rysunku lub obrazu komputera można złożyć z trzech barw: czerwonej, zielonej i niebieskiej (standard RGB). Aby otrzymać kolorowy obraz z jednego obrazu usuwane są składowe zielona i niebieska (kolor "cyjan"), a z obrazu drugiego - barwa czerwona. Obrazy te są na siebie nakładane. Kolor jest wtedy przenoszony jedynie przez jedno ze szkieł. Do oglądania kolorowych obrazów anaglifowych służą okulary cyjanowo-czerwone. Okulary do oglądania zdjęć anaglifowych można kupić na stronie www.stereos.com.pl oraz na stronie www.hanakom.pl w sklepie internetowym. Zdjęcia anaglifowe można znaleźć w wielu miejscach: www.nasa.gov zdjęcia z kosmosu www.3dstereo.com.pl - tu także są do ściągnięcia filmy 3d wykonywane zwykłą kamerą wyposażoną w specjalną przystawkę do wykonywania filmów 3 wymiarowych. Jeśli znacie jakieś miejsca w sieci, gdzie są prezentowane ciekawe galerie 3d dajcie znać, zamieścimy linki di tych stron.

Druk lentikularny lub soczewkowy.

No więc, jak już było w innych rozdziałach, abyśmy widzieli obraz trójwymiarowy trzeba sprawić, żeby do lewego oka docierał inny obraz nią do oka prawego. Jedną z metod jest druk lentikularny czyli soczewkowy. Opisywane tu rozwiązanie jest także jednym z rozwiązań stosowanych w monitorach, na których możemy oglądać obraz bez użycia okularów. Idea druku soczewkowego jest przedstawiona na rysunku poniżej:
Uproszczona zasada tworzenia wydruków trójwymiarowych jest następująca: 1. Wykonujemy 2 zdjęcia tego samego obiektu dwoma aparatami, lub aparatem stereoskopowym z dwoma obiektywami. Otrzymujemy dwa zdjęcia które pokazują dwa obrazy tego samego obiektu z punktu widzenia prawego i lewego oka 2. Następnie tniemy oba zdjęcia na paski. Paski te umieszczamy na przemian - pasek ze zdjęcia dla prawego oka, pasek ze zdjęcia dla lewego oka itd. 3. Na tak spreparowany obrazek naklejamy folię lentikularną czyli folię z soczewkami walcowymi. Przekrój obrazka z naklejoną folią lentikularną widać na rysunku powyżej. Obraz trójwymiarowy widzimy, ponieważ każde oko widzi inny pasek - ze zdjęcia wykonanego innym aparatem. Paski umieszczone są w odległości od soczewek równej ogniskowej. Prawe i lewe oko widzi obraz pod innym kątem więc widzi inny pasek pod soczewką - patrz rysunek. Najważniejsze problemy i jak z nimi sobie radzić: Łatwo zauważyć, że jeśli obserwujemy obraz pod innym kątem niż przedstawiono na rysunku, to przestaniemy widzieć obraz, bo nie będzie widać żadnego z pasków - będziemy widzieć pusty obszar między paskami. Aby sobie z tym poradzić wykonujemy wiele zdjęć z kilku punktów widzenia. Robimy zdjęcie, przesuwamy aparaty w bok o niewielką odległość, wykonujemy następne itd. W praktyce wykonujemy od 8 do 16 zdjęć (4-8 par) i te zdjęcia tniemy na paski (odpowiednim programem), składamy obraz z tych pasków i dopiero wtedy otrzymujemy trójwymiarowe zdjęcie. Taką techniką wykonywane są znane nam pocztówki trójwymiarowe. Samodzielne wykonywanie fotografii trójwymiarowych Aby wykonać samodzielnie fotografie trójwymiarowe możemy skorzystać z gotowego zestawu do wykonywania takich fotografii, lub poradzić sobie samemu mając odpowiedni program i tzw. folie lentikularne (soczewkowe) które można np. kupić w internecie. Typowy, dostępny zestaw do wykonywania fotografii trójwymiarowych składa się 1. z książki, w której opisane są wszystkie etapy wykonywania fotografii 2. z szyny z podziałką, do której mocujemy aparat. Korzystając z szyny wykonujemy od kilku do kilkunastu ujęć fotografowanego obiektu przesuwając aparat o odległości opisane w książce. 3. programu komputerowego, który "tnie" zdjęcia na paski i kieruje wydruk na drukarkę 4. folii lentikularnych, które naklejamy na wydruk Oprócz tego zestaw wyposażony jest w zestaw do wykonywania zdjęć trójwymiarowych przystosowanych do oglądania przy pomocy specjalnej stereoskopowej przeglądarki. Zestaw taki można kupić w naszym sklepie internetowym.